Джумла

Мулоқотдаги қўполлик – уммат заифлашувига сабаб бўлувчи омил сифатида

Ҳозирги кунда мусулмон жамиятида мавжуд одоб – аҳлоқ қоидаларига амал қилишга доир салбий мойиллик қайд этилмоқда. Бу ерда энг асосий муаммоли масала бўлиб, ўзаро қўполликкача бориб етадиган бир бирига хурматсизлик билан муомала қилиш намоён бўлади. Сўз, энг аввало, ўзини “эътиқодлироқ, тақводорроқ” деб билган биродарларимизнинг бошқа мусулмонларга нисбатан илтифотсиз, аниқроқ айтганда менсимасдан (юқоридан туриб) муомала қилиши ҳақида боради.

Бағдоднинг қулаши умматга нимани англатади?

Еттинчи асрда мўғуллари бутун дунёни забт этиш учун юриш бошлади. Уларга қаршилик кўрсатганлар асосан мусулмонлар эди. Аммо, мусулмонлар, улар томонидан устара сочни қиргандай қиличдан ўтказилди.
Мусулмон оламининг машҳур илм ва маърифат марказлари бўлган шаҳарлар ана шундай вайрон қилинган эди.

Уммат муаммолари

Мусулмонларни тафриқага тушириб, ҳамжиҳатликдан узоқлаштираётган сабаблардан бири – катта умид ва юксак ғоялар билан банд бўлмасликдадир. Ростиям шу:  юксак ахлоқий ғоя ва мақсадлар билан банд бўлинмас экан, одам майда-чуйда нарсаларга ўралашиб, ихтилоф ботқоғига ботаверади. Бу ҳол ўзаро жанжалга, ҳатто бир-бирларининг жонига қасд қилишгача олиб келинаётгани ҳам аччиқ ҳақиқат.  Мусибат ва қийинчиликлар, умумий душманга қарши бир сафда туриш каби ҳолатлар одамларни жипслаштиради. Аҳмад Шавқий тўғри топиб айтган: «Мусибат етганларни мусибатлар бирлаштиради».

Уммат бирлиги

Исломнинг уммати бир-бирларини қайси жамоат ва мазҳабда эканини аниқлаш билан овора-ю жиққамушт бўлиб турган бир вақтда Ғарб дунёси тижорат ва тараққиёт устида тинимсиз меҳнат келмоқда. Шунда ҳам мусалмонларнинг кўзи очилаётгани йўқ. Аксинча, бугунга келиб, ўша Ғарб “ёрдами” билан янаям кўпроқ гуруҳ ва фирқаларга бўлинишни давом этиб, бир-бирларининг қонини тўкишга тушди...
Бундай ҳолат давом этар экан, мусулмонларнинг ер юзида яна пешқадамга айланиши ҳақида ҳатто гап-сўз бўлиши мумкин эмас.

Мақсадимиз

  • Сизлардан яхшиликка чақирадиган, маъруфга буюрадиган ва мункардан қайтарадиган бир уммат бўлсин. Ана ўшалар – ўзлари зафар топувчилардир. (Оли Имрон сураси, 104-оят)
Top
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…