Теократия номида мутлақ ҳокимият

Эронда «валиййи фақиҳ» тизими орқали сиёсий қарорлар халқ иродаси билан эмас, тор доирада қабул қилинади. Сайловлар бор, аммо мазмунан чегараланган; мухолифат эса «динга қарши» деган тамға билан бостирилади. Бу ҳолат исломдаги шўро, адолат ва масъулият тамойилларига зид.



Россия билан иноқлик: қадриятлар эмас, манфаатлар

Эрон муллаларининг куфрга ботган Россия билан яқинлашуви «Ғарбга қарши туриш» шиори билан оқланади. Лекин амалий манзара бошқача:



 Халқаро санкцияларни айланиб ўтиш,

 Ҳарбий-техник алмашинувлар,

 Геосиёсий тортишувларда бир-бирини қўллаш.



Бу иттифоқда исломий қадриятлар эмас, реалполитик устувор. Россиянинг мусулмон халқларига нисбатан тарихий сиёсатини, Чеченистондан тортиб, бошқа минтақалардаги тажрибаларни ҳисобга олсак, «исломни ҳимоя қилиш» ҳақидаги даъволарнинг пучлиги янада равшан бўлади.

Халққа зулм, элитага имтиёз

Эрон ичида эса бошқа манзара:

 Норозилик намойишлари куч билан бостирилади,

 Аёллар ва ёшлар қаттиқ назорат остида,

 Иқтисодий оғирлик халқ елкасида, элита эса имтиёзларда.

Ислом адолат ва раҳм-шафқат дини экан, халқни қўрқув билан бошқариш, танқидни «кофирлик»ка чиқариш — бу ислом эмас, бу тоғутликдир.

Ислом ниқоби ортидаги тоғут

Қуръон ва суннатда ҳокимият:

 адолатни тиклаш,

 зулмни тўхтатиш,

 мазлумни ҳимоя қилиш, учун восита деб кўрилади. Эрон муллалар теократияси эса ҳокимиятни муқаддаслаштириб, уни танқиддан холи қилиб олган. Бу эса исломда қаттиқ қораланган тоғутлик белгиларидир.



Эрон муллалар теократиясининг Россия билан «оппоқ иноқ»лиги исломий ақидалардан эмас, сиёсий манфаатлардан келиб чиқади. Халққа зулм, давлат ҳокимиятини муқаддаслаштириш ва геосиёсий савдолашув — булар ислом руҳига мутлақо зид. Шу маънода, бу тузумни «исломий давлат» деб аташ эмас, балки ислом ниқоби ортидаги тоғутлар давлати деб баҳолаш ҳақиқатга яқинроқ.

Абу Муслим (профессор)