Бельгиянинг Het Laatste Nieuws газетаси бош муҳаррири Димитри Антониссен Ғазода яҳудийлар томонидан ўлдирилган болаларнинг сон-саноқсиз видео ва фотосуратлари ўлим ва даҳшатлар ҳис-туйғуларни уйғотмайдиганларни ҳам ларзага солганидан сўнг, ўз эътироф мақоласини эълон қилди.



— «Мен кўп даҳшатларни кўрдим, лекин айнан қонга беланган болалар туфличалари акс этган кадрлар мени синдирди — ва ўзимга савол беришга мажбур қилди: шаҳарларимиз узра ҳилпираётган Исроил байроғини қандай қилиб ҳимоя қилиш мумкин?», деб ёзди Антониссен.



— «Мен, Димитри Антониссен, янгиликларни томоша қилаётганда тез-тез йиғламайман. Катта газетанинг бош муҳаррири бўлиб ишлайман, ва кўп йиллар давомида кўплаб даҳшатли кадрларни кўришга тўғри келди: зилзилалардан сўнг вайрон бўлган уйлар, сув тошқинлари қурбонларининг жасадлари, урушлар ва портлашларда ўлдирилганлар.



Ҳар куни оғриққа дуч келаман — экран ва юрак ўртасидаги масофа профессионал зирга айланади.



Лекин кеча бу зир ёрилди.



Мен Ғазодан видеони кўрдим. Унда — болалар. Асфальтда ётган кичкина фаластинликлар. Кимдир аллақачон ўлган. Кимдир ўлмоқда. Юзлари чангга, таналари қонга беланган. Ва ёнларида — фарёдлар.



Лоқайд ака-ука ва опа-сингиллар ота-оналарини чақиришмоқда, нима бўлаётганини тушунишмаяпти. Ва кейин — миямдан чиқармайдиган бир лаҳза: қонга беланган болалар туфличалари. Кичкинагина, кўчада унутиб қолдирилган. Мен дош беролмадим. Мен синдим. Бир неча дақиқа шунчаки ҳеч қаерга қараб турдим.



Ва шунда менга бошқа бир янгилик — Антверпен ратушасининг устида Исроил байроғи ҳилпираётгани акс этган сурат кўзимга тушди. Мен жирканиш ҳис қилдим. Бу қандай мумкин? Бу кадрлардан сўнг, қандай қилиб кимдир ҳали ҳам қўллаб-қувватлашни, сукут сақлашни, дипломатик ибораларни оқлашга журъат этади?



Мен буни сиёсий сабаблардан ёзмаяпман. Мен инсон сифатида, ота сифатида, фуқаро сифатида, журналист сифатида ёзаяпман. Ва ҳа — бош муҳаррир сифатида.



Агар сиз ҳали ҳам бу байроқни ҳимоя қилишга уринаётган бўлсангиз, агар уни тушириш керак эмаслигига оид аргументларингиз қолган бўлса, — илтимос, бу видеони кўринг. Бу болалар туфличаларига қаранг. Фарёдларни эшитинг. Юзларга тикилинг. Ва кейин — ҳали ҳам «мувозанат» ёки «иккала томон ҳам айбдор» эканлигига ишонасизми, деб айтишга ҳаракат қилинг.



Бу колонка — нафратга чақириқ эмас, бир томонни айблаш ҳам эмас. Бу виждонга чақириқ. Инсонийликка. Мен, Димитри Антониссен, бефарқ қола олмадим. Ва агар сиз ҳали ҳам қола олсангиз — эҳтимол, биз сиз билан турли тилларда гаплашяпмиз».